Ulu Önder’in Sivas Kongresi Öncesi Annesi Zübeyde Hanım’a Yolladığı Telgraf

Zübeyde Hanım oğlu gibi sarışın mavi gözlü. Yüzyılda bir meydana gelecek bir olayın Başkahramanı olan Atatürk’ün Annesi. Çok zorluklar çekerek büyütmeye çalıştığı oğlu Atatürk için çok sıkıntılar çekmiştir.

Zübeyde Hanım 1919 yılında geleceği oldukça ihtişamlı bir Osmanlı paşasının annesiyken Samsun’a çıkmasıyla oğlu Mustafa Kemal’i ordudan istifa ederek düşman işgaline karşı direnen, adına idam kararı çıkmış bir Milli Mücadele lideri olmuş halde buldu.

Her anne gibi onun da oğlunun başına gelecekler için büyük endişeleri vardı. Orduda önemli bir paşa olan oğlunun önce askerlikten istifası, daha sonra devletin hakkında yakalama ve idam kararı çıkartması doğal olarak Zübeyde Hanım’a fevkalade bir korku ve endişe vermişti.

O günlerin tanıklarından Makbule Hanım ağabeyinin Samsun’a gidişini şu cümlelerle anlatıyor;

Arkadaşlarının refakatinde arabasına binip kapıdan uzaklaştığı zaman, biz pencerelere yığılmış gözyaşı döküyorduk. Bizi gene annem teselli etti, sert bakışlarını bana çevirerek: ”Sen asker kardeşisin”, dedi. ”Ayıp ağlanır mı hiç askerin ardından? Üzüntünü kimseye belli etme. Memleketi için giden insan ölse bile ardından ağlanmaz.

Mustafa Kemal Paşa Samsun’a çıktığında Harbiye Nazırlığı’na gönderdiği raporun hemen ardından ailesine de durumunu haber verdi.

Telgrafta yazan ”Samsun’a çıktım, sıhhatteyim, merak etmeyin.” kelimeleri evdeki hüznün yerini sevince dönüştürmüştü. Ancak ilerleyen günlerde endişeler kat be kat canlanacaktı.

O günlerde Mustafa Kemal Paşa’dan, gönderdiği telgraflar ve mektuplar aracılığıyla haber alıyorlardı.

Biz de Şişli Atatürk Müzesi’nin kütüphanesinde mevcut olan ”Atatürk ve İsmet Paşa” adlı özel bir fotoğraf albümünde bulunan bu telgraflardan birisini aynen sizlere sunuyoruz.

Bu belge bir telgraf olduğu için gördüğünüz yazı Mustafa Kemal Paşa’ya ait değildir. Telgrafın çekildiği şubedeki memur tarafından yazıya dökülmüş halidir. Bir yanlış anlaşılmanın önüne geçmek için bu ayrıntıyı özellikle belirtmeliyiz.

Mustafa Kemal Paşa, annesi Zübeyde Hanım’a durumu kısa ve öz bir şekilde şu cümlelerle açıklıyor;

Anne,

Pekâlâ bilirsiniz ki ben ne yaptığımı bilirim. Netice görmeseydim başlamazdım. Bütün Anadolu halkı ve tekmil (bütün) millet hakkımda büyük bir itimat gösterdi. ”Seni bırakmayız” dediler. Filhakika vatan ve milletimizi kurtarabilmek için yegane çare askerliği bırakarak milletin başına geçmek ve milleti yek vücut hale getirmekle hasıl olacak kudret ve hareket-i milliyeyi (milli hareketi) hüsn-i istimal eylemekten (iyi bir şekilde kullanmaktan) başka çare yoktur. Binaenaleyh (dolayısıyla) ben de öyle yaptım.

Pek yakında netice-i medeniyeyi cihan görecektir.

Mustafa Kemal
27 Ağustos 1919

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Çiftlik Bank Dolandırıcılığından Sonra Yapılan GoyGoylar

Asil Türk Kadınının Tarihte Bıraktığı İz